Stormloop 2015: I did it!

Als een walvis door een band, een hartstilstand in het koude water, veel mul zand, blauwe plekken op m’n armen en heel veel lol: Stormloop 2015. I did it!

Naast bovenstaande ongemakken en nog wat meer van dat soort, was het vooral erg leuk om mee te doen aan de Stormloop. Ik zag als een berg op tegen een aantal hindernissen, maar uiteindelijk viel het allemaal reuze mee en het was vooral erg leuk om te doen!

Niet de laatste keer

Om bij het einde te beginnen: het was zo leuk dat dit zeker niet de laatste keer was dat ik meedeed aan een obstacle run. Al is het alleen maar omdat ik me begin dit jaar heb ingeschreven voor de Harbour Run in oktober. Buiten dat, ik denk er over om in augustus ook mee te doen aan de Bootcamp Obstacle Run in augustus. Ja, ik ben gek geworden. Wie had dat ruim een jaar geleden gedacht? Ik niet.

Hardlopen vs Obstacle Run

Een stuk achter elkaar hardlopen doe ik tegenwoordig 1 a 2 keer per week, maar echt lol heb ik er niet in. Ook niet als ik merk dat ik sneller of verder ga dan de keer ervoor. Ik vind het gewoon vrij saai. Begin nu niet allemaal te roepen dat hardlopen niet saai is. Zal best zo zijn voor al die hardlopers onder ons, maar smaken verschillen. Met een muziekje erbij wordt het trouwens als een stuk beter, maar dan moet je goed uitkijken dat je niet onder een auto komt. Gelukkig loop ik meestal in het park.

Terug naar de Stormloop die ik liep: niets saais aan. Elke paar honderd meter werd ik verrast met een obstakel. De ene keer moest ik springen, de volgende keer klimmen en weer een andere keer zwemmen. Tussendoor was het vooral door het mulle duinzand ploeteren in soppende schoenen. Best leuk toch?

samenvatting stormloop

Hartstilstand en stokkende ademhaling

Nog even over dat zwemmen: dat was niet tof! Half april in natuurwater. Ik had verwacht dat het water koud zou zijn, maar niet zó koud. Ik voelde m’n hart stoppen en om m’n ademhaling op gang te houden, moest ik voor mijn gevoel hard bewegen en praten. Het enige dat eruit kwam was: “Fok, wat is het water koud.” Serieus niet grappig. Kon me nauwelijks bewegen. Natuurlijk heb ik de overkant gehaald, anders was ik dit stuk niet zo positief begonnen. Maar jemig, stel je koud voor en dan nóg kouder. Zo koud was het. Druipend van het water belandde ik weer op het droge, net op het moment dat de zon achter een wolk verdween en de wind aanzette. Brr. snel weer verder rennen dus.

De andere activiteit die ik niet zo tof vond, was het door een autoband kruipen. De band hing aan een touw en dan moest je er doorheen proberen te komen. Armen eerst zag ik de meesten doen. Hop, ik ook dus. Het is niet zo eenvoudig als het klinkt. Halverwege kwam ik vast te zitten. Mijn reddende engel die de band voor me stil hield, kon haar lachen ook niet inhouden toen ik als een lompe walvis op de banden op de grond plofte. Maar goed, ik ben er door gekomen. Ik hoop alleen dat daar geen foto’s of filmmateriaal van bestaan.

Alleen lopen

Niemand van m’n vrienden wilde of kon de Stormloop meelopen. Jammer, want volgens mij is het nóg leuker als je dit met iemand kan delen (ik roep iedereen dan ook op om zich in te schrijven voor de Bootcamp Obstacle Run of de Harbour Run).  Ook al liep ik alleen, het was wel supergezellig. Bij het wachten voor de obstakels werden er praatjes gemaakt en iedereen was bereid elkaar te helpen. Ook het publiek was enthousiast. Bij de start en de finish werd ik toegejuicht door een vriendin en haar kids. Haar dochter had zelfs een soort spandoek voor me gefabriekt (zie foto hierboven). Erg lief!

Blauwe plekken

Bij de finish kreeg ik een medaille. Jeuj! Ook ligt er een knaloranje Stormloop t-shirt in m’n kast te shinen (wanneer is er weer een EK of WK waar Nederland aan meedoet?). Het andere aandenken dat ik aan de loop heb overgehouden, zijn blauwe plekken. Elke keer wanneer ik naar m’n benen of armen kijk, komt er één bij. Vooral die op m’n rechterarm zijn een ware kunstwerken. Ze verdwijnen wel weer, maar voor nu zijn ze een mooi gekleurd aandenken aan een fijne dag!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *