Film: knappe mannen, weinig boeiende verhalen

Al een paar weken was ik niet naar de film geweest. Dat moest ik inhalen! Want met een Cinevillepas van 19 euro per maand, “moet” ik toch wel minstens drie keer per maand in de bioscoopzaal zitten. Geen straf. Ook niet als de films niet echt goed zijn. Het ontspant en ik word even helemaal nergens door afgeleid. Deze week zag ik maar liefst vier films in twee dagen.

De films die ik zag waren Una via a Palermo, the Two Faces of January, Bon Dieu en Transcendence. Niet echt films die me grepen, maar ze waren best leuk als tijdverdrijf.

Una Via a Palermo

Una Via a Palermo speelt zich of in……juist, Palermo. In het kort komt het erop neer dat twee vrouwen elkaar vast rijden in een smal straatje en geen van beiden wil wijken. De ene vrouw, Samira,  is bejaard en woont samen met een complexe familie in de straat. De andere vrouw is met haar vriendin naar Palermo afgereisd om een bruiloft bij te wonen, maar raakt min of meer verdwaald in de stad door wegafsluitingen en eenrichtingswegen. De familie van de oude vrouw heeft vaker met deze situatie te maken gehad en organiseert een weddenschap: wie zal er als eerste achteruit rijden. Ze zorgen ervoor dat iedereen op de lesbische vrouw wedt en zij alleen op de oude vrouw. Nu alleen nog zorgen dat zij inderdaad als eerste wegrijdt. Dat blijkt lastiger dan het lijkt.

In het begin vond ik de film nog wel grappig en verwachtte ik er nog wel wat van. De situatie met de auto’s die tegenover elkaar staan en de ophef en chaos die hierdoor in de buurt ontstaat, gaat echter te lang door. Op een gegeven moment was ik het wel zat. Er gebeurt weinig noemenswaardigs tot Samira er in blijft en ook daar zat ik al een half uur op te wachten. Vrij voorspelbaar.

Het blijft voor mij onduidelijk waarom de twee vrouwen zo in de straat blijven staan. Echt, even achteruit rijden en hops, de situatie is opgelost. Ik las dat de twee auto’s met vrouwen die tegenover elkaar staan metafoor staan voor het leven in Italië: het rijke vooruitstrevende noorden tegenover het arme en traditionele zuiden. Als dit zo is, had dit wel wat verder uitgewerkt kunnen worden. Over diverse omstanders leren we wat over hun leven, maar de twee vrouwen die de situatie hebben veroorzaakt, blijven een mysterie.

Al met al best een vermakelijke film, maar zeker geen aanrader.

The two faces of January

Dat ik bij deze film in de zaal ben blijven zitten, kwam alleen maar door Viggo Mortensen als Chester. Want zeg nou zelf, is hij niet één van de meest sexy mannen die er op deze aardkloot rondloopt?

viggo

In deze film papt Rydal (Oscar Isaac) in het Griekenland van de jaren 60 aan met een echtpaar, Chester en Colette, omdat Chester hem aan zijn vader doet denken. Ik vraag me af waarom hij dat doet, aangezien hij geen goede band met zijn vader had. Misschien om zijn geweten te sussen? Hij is immers niet op de begrafenis van zijn vader geweest. Het blijkt dat Chester nogal wat vijanden heeft gemaakt met zijn beleggingsactiviteiten en duikt dan ook een privédetective op, ingehuurd door een aantal van zijn klanten. Deze doodt hij ongewild wat er toe leidt dat hij samen met Colette en Rydal, die toevallig heeft gezien dat Chester met het lijk sleepte, op de vlucht slaat.

Isaac en Mortensen boeien als acteurs zeker, ik had niet anders verwacht, maar het verhaal is één lange, langzame vluchtscene en kon me niet boeien. Behalve Viggo dan natuurlijk.

Bon Dieu!

De oorspronkelijke titel van deze film is “‘Qu’est-ce qu’on a fait au Bon Dieu?’ wat zoiets betekent als “wat hebben we de goede God aangedaan om dit te verdienen?” Dat is wat de ouders, Claude en Marie, van vier mooie dochters zich afvragen. Hun dochters zijn achtereenvolgens met een Jood, een Arabier, een Chinees en een Afrikaan getrouwd. Omdat ik hier het probleem niet van in zie, heb ik geen binding met het onderwerp van de film. Natuurlijk zijn er conservatieve ouders die er moeite mee zullen hebben als hun dochter met “een buitenlander” trouwt, maar het wordt in deze film enorm overdreven.

Maar goed, het is een komedie, dus het had nog best leuk worden. Helaas is dat niet het geval. Er worden grappen over de stereotypen van de diverse culturen gemaakt, mensen worden voor racist uitgemaakt en de hond eet de voorhuid van de kleinzoon op. De grappen zijn voorspelbaar en over het algemeen niet grappig.

Bon Dieu! trok in Frankrijk 10 miljoen bezoekers. Misschien hebben de Fransen gewoon geen gevoel voor humor? Of is dat ook weer een vooroordeel ;)?

Gelukkig werd er ook in deze film voor mannelijk schoon gezorgd. Deze keer in de vorm van niemand minder dan Ary Abittan! Wie? Juist ja…

ary abittan

Transcendence

De laatste film in de serie van vier is Transcendence. Ik hou wel van science-fiction en ik vind Johnny Depp een geweldige acteur. Geen reden dus om niet naar Transcendence te gaan. Ik had natuurlijk even de recensies moeten lezen, maar dat doe ik meestal niet, dan had ik geweten dat ik er niet al te veel van hoefde te verwachten.

Dat ik de film in de categorie “geen aanrader” plaats, ligt niet aan het acteerwerk van Johnny Depp en Rebecca Hall, die zijn vrouw speelt. Ze brengen het er best goed vanaf. Het verhaal van de film is gewoon niet geloofwaardig.

Depp speelt een wetenschapper, dr. Will Caster, die onderzoek doet naar kunstmatige intelligentie om zo computers te creëren die niet alleen logisch kunnen nadenken, maar ook emoties en bewustzijn hebben en kunnen ontwikkelen. Zeker een interessant onderwerp: wat maakt iemand mens? Hoe werkt bewustzijn? Kan dit gekopieerd worden door een computer? Wat betekent het toenemend gebruik van technologie in het dagelijks leven voor de mensheid?

Caster wordt neergeschoten door een activistengroepering en legt het loodje. Gelukkig kan hij met behulp van zijn vrouw Evelyn en vriend en collega Max, zijn brein nog net op tijd uploaden naar een computer. Door zich te verbinden met internet, krijgt hij binnen no-time superpowers. Was Will Caster in het begin nog de good guy, nu rijst de vraag of hij niet in een bad guy is veranderd. Echt antwoord heb ik niet gekregen op deze vraag. Het wordt met niet duidelijk waar hij zijn krachten voor wil gebruiken.

En zo is het met de hele film. Veel dingen worden me niet duidelijk, karakters en beweegredenen worden niet uitgediept en het script gaat alle kanten op. Het camerawerk is goed, het onderwerp interessant, er speelt een goede cast mee, maar het geheel komt niet uit de verf.

Ik zeg: overslaan deze film!

Eén gedachte over “Film: knappe mannen, weinig boeiende verhalen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *