Uit eten: My Asia

Thais eten in Nederland is populair. In elke stad is wel een Thais restaurant te vinden. Ook Wageningen ontspringt deze fijne dans niet met My Asia. Toen ik er een paar weken geleden zonder reservering wilde eten, zat het er stampvol. Afgelopen woensdag was ik beter voorbereid en dat was maar goed ook.

Bij binnenkomst bleken Natasja en ik het rottigste tafeltje van de hele zaak te hebben: naast de deur én naast de bar. Dat betekende dat de bediening continu langs onze tafel zoefde en dat we ook iedereen die het restaurant in en uit liep konden bewonderen. Er was helaas geen ander tweepersoonstafeltje beschikbaar (ook op woensdag was het restaurant volgeboekt) en na ongeveer 10 minuten onderling mopperen, legden we ons bij ons lot van die avond neer. Uiteindelijk waren we zo druk met praten over mannen bijkletsen dat we al het verkeer rond ons tafeltje nauwelijks meer opmerkten.

Tahoe Galore

Er zijn twee redenen waarom ik regelmatig in een Thais restaurant te vinden ben. De eerste is dat ik dol ben op Thais eten. Doe mij maar een lekker pittige curry of zo’n zoete met aardappel en pinda’s. Yummie! De tweede reden is dat de meeste Thaise restaurants alle gerechten in een vlees-, vis- en vegavariant op de kaart hebben staan. Zo ook My Asia. Dit keer koos ik voor Keng Masaman Neua, ossenhaas in zoete curry van kokosmelk met – ja, daar zijn ze – aardappel en pinda. En dan met tahoe in plaats van met ossenhaas natuurlijk. Natasja ging voor een niet-vegetarische curry. Nummer 35 of 37.  Dat weet ik niet meer.

foto 2

Kleurstoffen

Omdat ik vegetarisch had besteld, kreeg ik van de bediening de vraag of ik ook geen garnalen eet. Nee, die eet ik ook niet. Mocht mijn vegetarische kroepoek wel in hetzelfde bakje als de garnalenkroepoek van Natasja? Ja hoor, geen probleem. Kijk, met zulke vragen scoor je pluspunten bij mij. Zo kregen we een bakje met twee soorten kroepoek. Maar welke is nou welke? De witte bevatten garnalen (huh, garnalen zijn toch roze 😉 ?), de gekleurde zijn vegetarisch. Geen garnalen, wel kleurstoffen.

foto 1

Geen toetje

Het eten dat we voorgeschoteld kregen, was meer dan voldoende.  Zoveel dat er geen dessert meer in m’n maag paste. Thee ging nog net. Dat sijpelt zo lekker overal tussendoor. Niet erg, want in het kader van #Esvaltaf is het dessert overslaan geen overbodige luxe. Op de kaart stond trouwens vooral ijs en dat eet ik alleen maar als het écht lekker ijs is, zoals dat van Roberto in Utrecht (die met een geknakt nekje op een ijskar ligt, zie ik nu op zijn website). Je gelooft het niet, maar ik heb dus ijs jarenlang niet lekker gevonden. Tot ik een keer in Rome was en daar overstag ging voor een coupe calorie vol chocolade.

Compensatie

Het belabberde tafeltje werd ruimschoots gecompenseerd door het goede gezelschap (al heeft My Asia daar natuurlijk weinig invloed op) en het lekkere eten, maar het was wel een onrustige plek om te zitten. De bediening vond ik wat slordig en gehaast. De rijst had vertraging, onze wijnglazen verschilden van grootte en de jas van Natasja werd aan de capuchon zo ongeveer in haar armen gekwakt. Maar dat zijn kleinigheden. Ik raad My Asia zeker aan. Behalve als je het tafeltje tussen bar en voordeur toegewezen krijgt. Dan kan je beter richting de afhaalhoek gaan en thuis op de bank met een koud biertje genieten van het eten van My Asia.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *