Esvaltaf: de diëtiste

Iemand die je verbied bepaalde voedingsmiddelen te eten. Iemand die boos op je wordt als je bent aangekomen. Iemand die je vernietigend aankijkt als je vertelt niet van sporten te houden. Iemand die je tig regeltjes oplegt en je het leven onmogelijk maakt.


Dat was mijn beeld van een diëtiste tot vijf en half jaar geleden. Het leken me verschrikkelijke haaibaaien die je angst inboezemen. Ik had niet verwacht dat ik nu nog steeds bij dezelfde diëtiste zou lopen als waar ik ooit begon. Dat ik überhaupt nog bij een diëtiste zou lopen.

Toch best aardig

Laat ik bij het begin beginnen: waarom ging ik naar een diëtiste als ik er zo’n verschrikkelijk beeld bij had? Juist daarom! Ik wilde afvallen. En misschien zou iemand die me een schop onder de kont – en hard ook – zou geven me op het juiste pad houden. Met zweet in m’n handen ging ik dus eind 2008 richting het gezondheidscentrum. Nergens voor nodig dat zweet! Het viel me alles mee. We praatten over mijn eetgewoontes, de invulling van mijn dagen en mijn doelen. De diëtiste bleek een aardige, jonge vrouw die goed inzicht had in mijn zwakke en sterke punten op het gebied van voeding.

Toen ik net begon met afvallen, gingen de consulten voornamelijk over het afleren van verkeerde eetgewoontes en het aanleren van de juiste eetgewoontes. Geen gedoe met wekenlang alleen maar eiwitten en vetten eten, geen gedoe met supplementen of maaltijdvervangers, gewoon gezond eten op een manier die bij mij past. Na een periode van bijna 2 jaar van consulten en afvallen, ben ik ruim 1,5 jaar niet meer bij haar geweest. Ik had geen motivatie en eerlijk gezegd schaamde ik me een beetje om weer een afspraak te maken. Ik was 10 kg aangekomen. Al ons harde werken voor niets. Natuurlijk is het gewoon haar werk, maar ik vond het moeilijk terug te keren. In november 2012 nam ik wel de stap en klopte weer bij haar aan. Dit keer ging het niet zozeer om het aanleren van de juiste eetgewoontes. Ik wist wat ik moest doen, ik deed het alleen niet. De consulten gaan nu vooral over problemen waar ik tegenaan loop zoals moeilijke momenten vol verleiding of stress.

Spinazie

Nuttige adviezen

Onderstaande adviezen kreeg ik van mijn diëtiste en werken goed voor mij. Sommige zijn erg voor de hand liggend, maar soms moet iemand je er op wijzen. Misschien heb je wat aan de tips, misschien ook niet. Wat voor mij werkt, hoeft voor een ander niet te werken.

Uit eten

Als je weet bij welk restaurant je gaat eten, bekijk dan van tevoren de menukaart online en maak vast een keuze. Zo kom je in het restaurant minder in de verleiding om iets anders – “slechter” – te kiezen. Ik bekijk toch al vaak de menukaart online in verband met onderzoek naar de vegetarische opties van een te kiezen restaurant. Dan kan ik direct wel vast kiezen wat ik ga eten. Veel mensen vinden het van a tot z en van z tot a lezen van de menukaart één van de leuke dingen in een restaurant. Ik vind het niet zo boeiend. Voornamelijk omdat je als vegetariër toch de meeste gerechten overslaat. Deze tip werkt dus erg goed voor mij en als ik thuis al heb bedacht dat er geen toetjes to-die-for op de kaart staan, sla ik die ook makkelijker over.

 Hele dag door eten

Voor mijn “diëtiste-periode” ontbeet ik niet, lunchte ik wel, at ik de hele middag niets en liep vervolgens met een lege buik door de supermarkt. Ik at in die tijd met gemak in m’n eentje een zak chips leeg. Ik deed dat dan ook regelmatig. Met als gevolg dat ik geen zin meer had om te koken – want geen trek – en om 10 uur ’s avonds toch weer iets naar binnen wilde werken. Een zak chips is natuurlijk geen volwaardige maaltijd. Probleem was dat ik om die tijd meestal ook geen zin had om te koken en ik dan weer ging snaaien. Dit gebeurde natuurlijk niet dagelijks, maar iets soortgelijks toch zeker wel 2-3 keer per week. Niet goed! Nu ontbijt ik (met een bak havermout met fruit), eet ik rond 10 uur een tussendoortje (een appel of een ei bijvoorbeeld), lunch ik, eet ik ’s middags nog 2 tussendoortjes en eet ik mijn avondeten. Een normale maaltijd met veel groenten. Werkt prima en ik word bijna misselijk als ik aan het einde van de dag de zakken chips in de supermarkt zie liggen.

Drink gewoon dat glaasje wijn

Ik houd van een lekker glas wijn en ik was dan ook bang dat m’n diëtiste zou zeggen dat ik geen wijn meer “mocht” drinken. Je weet wel, met van die loze calorieën enzo. We spraken erover en ze zei: joh, als jij dat wijntje wil drinken, dan doe je dat toch gewoon. Je valt misschien iets langzamer af, maar je houdt het wel langer vol. Ik ben toen dus 15 kg afgevallen terwijl ik wel bijna dagelijks een of twee glazen wijn dronk. Tegenwoordig drink ik dat niet meer en houd ik het bij de weekenden of soms als ik doordeweeks uit eten of naar de film ben.

 Als je zondigt, geniet er dan van

Dit advies sluit aan bij het advies over de wijn: als je dan iets “slechts” eet, geniet er dan van! Het helpt niets om teveel calorieën naar binnen te werken en je er dan ook nog schuldig over te voelen. Natuurlijk geniet ik niet elke dag van iets “slechts”, in ieder geval niet op het gebied van eten. Het is geen vrijbrief maar te gaan eten wat ik wil als ik er maar van geniet, maar heeft me geholpen bewuste een keuze te maken voor ik iets in m’n mond stop.

Compenseer de lunch bij het avondeten

Voor mijn werk ben ik veel onderweg en vaak lunch ik dan ook “on the road” met de collega met wie ik op stap ben, meestal in een eetcafé, soms bij een benzinepomp. Het is dan niet altijd makkelijk licht te lunchen. Ik zie mezelf al met m’n tupperwarebakje aan een tafel in een Brabants café schuiven en doodleuk alleen een thee bestellen. Dat wordt hem niet. Gevolg was dat ik dan vaak zowel een uitgebreidde lunch als een normale avondmaaltijd at. Toen ik hierover sprak met m’n diëtiste adviseerde ze me dan ook een lichte avondmaaltijd te eten op zulke dagen. Simpel als wat zo’n advies, maar zelf ben ik blijkbaar blind voor zulke dingen.

Dat laatste is één van de redenen dat ik voorlopig mijn diëtiste blijf bezoeken. Zij bekijkt me van buitenaf met een professionele blik. Problemen, oplossingen en patronen die ik zelf niet (meer) zie, legt zij bloot.

Ik ben benieuwd naar de adviezen die jij kreeg of kunt geven en die jou helpen bij het afvallen.

2 gedachten over “Esvaltaf: de diëtiste

  • april 2, 2014 om 1:42 pm
    Permalink

    Ik heb wel een paar tips, niet specifiek voor jou, want jij weet er behoorlijk veel vanaf, maar wellicht dat andere lezers er iets aan hebben:
    1. staar je niet blind op het getal op de weegschaal, lichaamscompositie is belangrijker
    2. Doe aan krachttraining en niet alleen aan cardio
    3. eet voldoende eiwitten

    Toelichting:
    Ik zie nog teveel dat vrouwen enkel willen dat de weegschaal een lager gewicht aangeeft en dat ze geen oog hebben voor de samenstelling van hun lichaam. Negen van de tien keer raken zij ook spiermassa kwijt, met als gevolg dat het lichaam minder calorieën gaat verbranden. In feite ben je dan dus verder van huis. Zorg ervoor dat je vet verliest! Schaf een goede weegschaal aan die vetpercentage aangeeft (overigens zijn die dingen niet nauwkeurig, maar als je altijd op hetzelfde tijdstip meet in dezelfde fase van je cyclus dan kun je wel ontwikkeling monitoren) of laat een huidplooimeting uitvoeren op de sportschool of bij de diëtiste. En kleding is ook een goede graadmeter natuurlijk.

    Hoe zorg je ervoor dat je vet verliest en geen of nauwelijks spiermassa? Door aan krachttraining te doen. En dan niet lichte gewichtjes, maar lekker zwaar. Voldoende eiwitten eten is ook belangrijk (meer dan de gemiddelde diëtiste aangeeft). Niet alleen omdat die meer verzadigen, maar ook omdat eiwitten nodig zijn bij het herstel en opbouw van de spieren.

    En een tip van een vriendin van me die 45 kilo afviel. Elke keer als ze iets lekkers (lees: ongezonds) wilde, stelde ze zichzelf de vraag: ‘wil je x eten, of wil je afvallen?’ Negen van de tien keer wilde ze afvallen en die tiende keer genoot ze van dat lekkers, want het was dan een bewuste keuze (wat jij ook schrijft).

    Ik ga binnenkort ook een blog schrijven over mijn ‘journey’. Moet alleen even oude foto’s inscannen ;-).

    Beantwoorden
    • april 2, 2014 om 2:23 pm
      Permalink

      Bedankt voor je uitgebreide antwoord, Borg! Goede tips. Bij mij geeft de weegschaal al 3 weken hetzelfde aan, maar m’n vetpercentage is wel gedaald, dus ik ben wel blij :).

      Het laatste wat jij aangeeft, jezelf de vraag stellen: wil je x eten of wil je afvallen? is ook wat ik doe en hoort bij het advies over zondigen en genieten. Ik stel mezelf de vraag: is dit het waard om minder af te vallen?

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *