Geluk is best wel een klein beetje te koop

“La casa estaba muy sucia,” schreef mijn nieuwe Colombiaanse hulp op haar briefje – het schaamrood steeg me naar de wangen. Het huis was erg vies. Natuurlijk weet ik wel dat ik niet uitblink in huishoudelijke taken. Ik heb andere kwaliteiten. Maar om nou zo direct geconfronteerd te worden met de gevolgen van mijn gebrek aan schoonmaakenthousiasme, dat was wel even slikken.

Kattenharen, een vies fornuis, een laag stof waar je u tegen zegt, kattenpootjes die van het kattenluik tot aan de woonkamer zichtbaar waren. Eigenlijk waren de afzonderlijke kattenpootjes niet eens te zien. Wat mijn vrienden en familie allang wisten, durf ik nu openbaar te maken: schoonmaken staat niet bovenaan mijn prioriteitenlijstje. Als ik die zou hebben. Ik heb er ronduit een hekel aan en doe het het liefst zo min mogelijk. Zo nu weten jullie het ook. Weg met de schaamte. Tijd voor een oplossing.

Laag frequent schoonmaken

Natuurlijk gebruikte ik de stofzuiger weleens, maakte ik de wc en douche schoon en deed ik zo eens per week de afwas. Als ik dat niet zou doen, zou ik een onleefbare situatie hebben gecreëerd. Voor mij onleefbaar. Er zijn best mensen die zichzelf zo vervuilen dat het een gevaar voor hun gezondheid oplevert, maar ik wil graag nog wat langer leven en ook niet vastplakken aan m’n bank, dus ik maakte echt weleens schoon. Heus!

Opeenstapeling

Als je niet oplet op wat je eet, schijn je elk jaar een kilo aan te komen. Zomaar. Automagisch. Zo is het ook met rotzooi en vuil in huis. Als je het niet bijhoudt, wordt het elk jaar meer. Regelmatig had ik het idee van een grote schoonmaak in m’n hoofd, maar als ik er dan aan begon, werd ik moedeloos. Ik veegde en sopte wat door het huis zodat het allemaal wel ok leek. Hoe vaak heb ik niet gedacht: “Wat zou het toch handig zijn om een hulp in de huishouding te hebben.” Het bleef echter altijd bij gedachten. Ik kan het toch verdorie ook wel zelf? Dat is een kwestie van gewoon doen?

Vrije weekenden

Blijkbaar kan ik dat niet. Of wil ik het niet. Hoe dan ook, ik weet dat hordes mensen het doen: vijf dagen per week werken én hun huis leefbaar houden, maar ik hoor niet bij die hordes. Ik werk vijf dagen per week, maak soms lange dagen en dan wil ik gewoon leuke dingen doen in het weekend. Punt. Een halve dag met de laptop in bed hangen, wandelen, kamperen, een dag niets doen en me aan het einde van de dag afvragen wat ik gedaan heb, over de markt lopen, je weet wel, alles wat niet met schoonmaken te maken heeft. Alles waarbij ik geen dweil of stofzuiger vast hoef te houden. Alles wat leuk is.

De eerste keer

Afgelopen woensdag was het zo ver: voor het eerst kwam “de hulp” mijn huis schoonmaken. Wat vond ik het spannend! Zomaar iemand in m’n huis die ál m’n vuil ziet, omdat ze het gaat schoonmaken. Terwijl ik zelf niet aanwezig was. Ik voelde me wel een beetje schuldig en moest me elke keer bedenken dat het haar werk is en dat ze ervoor betaald wordt.

Het schuldgevoel verdween trouwens als sneeuw voor de zon toen ik m’n woonkamer binnenstapte. Blijdschap, vreugde, euforie. Dat waren de gevoelens die bezit van me namen. Wat heerlijk, een vloer zonder modderpootjes, een blinkende keuken, lampen zonder stoflaag….voor veel mensen de gewoonste zaak van de wereld. Voor mij een klein stukje geluk. Geluk is best wel een klein beetje te koop.

3 gedachten over “Geluk is best wel een klein beetje te koop

  • juni 6, 2014 om 11:05 am
    Permalink

    Leuk stukkie! Zijn ook altijd zo veel leuke dingen die om aandacht vragen! Schoonmaken heeft bijzonder veel concurrentie en zo is het ‘probleem’ prima opgelost. 🙂

    Beantwoorden
  • juni 6, 2014 om 9:10 pm
    Permalink

    Schaam je je voor de spelfouten in je blog? Wees sportief en laat de reactie dan ook staan

    Beantwoorden
    • juni 7, 2014 om 9:23 am
      Permalink

      Schaam me er niet voor. Kan gebeuren. Maar je comment was nogal onduidelijk.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *