Persoonlijk: wat neem ik mee uit 2014?

Oudjaarsdag. Tijd om 2014 af te sluiten en te bedenken wat ik hieruit meeneem naar 2015. Nog één blik op 2014 en dan met volle vaart het nieuwe jaar in. 

2014 was een jaar waarin ik me gelukkig voelde, waarin mijn leven een beetje kabbelde. Een paar dieptepunten, enkele hoogtepunten, over het algemeen verliep alles best rustig. Er zijn een paar gebeurtenissen waar ik op terug wil kijken en waaruit ik lessen, tips, noem het goede voornemens, meeneem naar 2015.

Oma

Eind januari overleed mijn oma. Ze was al een tijdje aan het revalideren nadat ze haar been had gebroken, maar toch kwam haar overlijden voor mij best onverwacht. Oma was er altijd en zou er ook altijd blijven. Geen realistische gedachte, maar wel de meest geruststellende. Ze was sterk, kwam altijd overal wel weer bovenop en had tot het gebroken been ook geen heftige medische geschiedenis. Oma zou wel 100 worden! Zo mocht het niet zijn. Ze overleed op 95-jarige leeftijd. Alsnog een leeftijd die niet veel mensen in goede gezondheid bereiken. De laatste keer dat ik haar zag, in het verzorgingshuis, was op een avond dat het niet zo goed met haar ging: ze had last van de antibiotica die ze kreeg, was neerslachtig en begon te huilen toen ik binnen kwam. Gelukkig kon ik haar die avond opvrolijken en toen ik weg ging, pakte ze m’n hand en zei dat ze blij was dat ik geweest was. Een mooie herinnering.

1625506_10153776886335037_1824669458_n

Ik mis oma’s en opa’s in m’n leven. Mijn opa’s zijn al lang geleden overleden, maar de oma’s overleden beide binnen een paar jaar. Ik vond hun gezelschap fijn. De verhalen over vroeger. Over mensen die me niets zeiden, maar waar zij hele verhalen over hadden. M’n laatste oma kwam zelf oorspronkelijk uit Rotterdam en vertelde me over hoe het er vroeger uitzag. Ik herinner me ook de tripjes met haar naar het Zuidplein. Toen het nog nieuw en modern was. Een paar jaar geleden kreeg ik van haar een boekje met oude foto’s van Rotterdam. De boerderij waar zij gewoond heeft, staat er ook in. Het is jammer om zulke verhalen over vroeger niet meer te horen. Het voelt alsof ik een deel van m’n eigen geschiedenis kwijt ben.

Ik heb ook gezien hoe hard het werken is voor de verpleging in het verzorgingshuis. Hoeveel aandacht de cliënten vragen. Hoe weinig tijd er is voor een praatje. Al een tijd, ook voor het overlijden van oma, loop ik met het idee rond om vrijwilligerswerk te gaan doen bij oudere mensen. Lichamelijke verzorging is niets voor mij, maar een praatje maken, thee drinken of een dagje uit begeleiden dat lijkt me wel wat.

Actiepunt 1 voor 2015: eens bij een van de vele huizen bij mij in de buurt binnen lopen en vragen naar de mogelijkheden.

Afscheid van een oude liefde

Hoe heeft het zover kunnen komen. Dat ik 10 jaar na een relatie nog steeds met de illusie rondliep dat we ooit weer bij elkaar zouden zijn. Maakt niet uit dat hij aan de andere kant van de wereld woont. Of dat hij met iemand anders aan het daten is. Dat ik voor 90% van het onderhouden van contact opdraaide. Als we elkaar zagen, was het goed. Geloofde ik hem. Nadat ik deze oude liefde in 2013 weer had gezien en ik wederom veel van mijn energie, tevergeefs, in “ons” had gestopt, besloot ik in 2014 dat het klaar was. Ik was altijd degene die de kar trok. Als ik daar eens mee zou stoppen. Echt zou stoppen. Dus niet slechts een maand of twee maanden stoppen, maar voor altijd. Zonder aankondiging. Zonder dat hij me om kon praten toch contact te hebben. Ik probeerde het. Het duurde een maand. Drie maanden. Een half jaar. En het duurt nu nog steeds. Het is gelukt. Ik heb gebroken met een oude liefde die alleen maar energie kost. Als ik eraan terug denk, doet het af en toe nog pijn. Dan denk ik snel aan de rust die ik nu heb. De energie. De ruimte in m’n hoofd. En dan weet ik dat het goed is.

Voor de toekomst heb ik hiervan geleerd eerder los te laten. Loslaten doet bijna altijd pijn, of je het nou direct doet of over een jaar. Of over 10 jaar. Dan kan het maar beter direct gebeuren. Ben ik des te sneller van de pijn af en hoef ik daar niet tijden tegen aan te hikken. Een voornemen dat ik hopelijk niet in de nabije toekomst hoef uit te voeren, maar mocht het nodig zijn, dan denk ik terug aan 2014.

Reizen

Meestal reis ik alleen. Of bezoek ik vrienden in het buitenland. Afgelopen jaar ging ik ook een paar keer met vriendinnen op pad. In mei met Natasja naar Barcelona, in de zomer met Hanneke twee nachtjes kamperen op Walcheren en eind oktober een nachtje met Jolijn naar Maastricht. Met Kerst reisde ik alleen af naar Marseille, een stad waar ik niets vanaf wist voor ik er heen ging. Ik was op zoek gegaan naar het goedkoopste ticket naar Zuid-Europa. Dat werd Marseille en ik vond het onverwacht leuk.

Esther met de fiets

In 2015 wil ik vaker met vriendinnen op reis. Ook al is het maar een nachtje, je kletst lekker bij, ontspant en na zo’n weekendje voelt het alsof ik een week weg geweest ben. Ook onbekende bestemmingen staan weer op mijn verlanglijstje. Welke? Dat weet ik dus nog niet ;). Ik ga me laten leiden door de prijs van het ticket op het moment dat ik weg wil.

Sporty Es

2014 was het jaar waarin ik gek deed en weer begon met sporten en het nog leuk vond ook. Ik. Iemand die altijd met tegenzin aan het sporten was. Ik deed het omdat het moest. Omdat ik wist dat het goed voor me was. Plezier beleefde ik er niet echt aan. Behalve dan misschien in de tijd dat ik studeerde en samen met die leuke jongen uit m’n studentenhuis ging aerobiccen. Ik zit dit stukje te typen met enorme bilspierpijn van de training van gisteren en het voelt goed. Michael, de trainer, weet me enthousiast te maken. Mijn medesporters zijn een leuke groep mensen. Ik ben zelfs van 1x per week naar 2x per week gegaan. Op maandag BOOTYcamp! en op woensdag RumpPumpPump.

Afgelopen week las ik bij Tjarko een tweet over een obstaclerun van 13 kilometer. Ik had er vaag weleens iets over gehoord, maar zijn tweet triggerde me er meer over te gaan lezen. Hardlopen (ieuw) met tussendoor het nemen van diverse hindernissen (zolang ze niet te hoog zijn: leuk!). Niet aan één stuk door over asfalt rennen. De afwisseling trekt me en ook het feit dat je niet continue aan het rennen bent (killing voor m’n knie). Om nou meteen 13 kilometer te gaan obstacle runnen, lijkt me teveel van het goede. Zeker ook omdat ik na een uur bootycampen al helemaal kapot ben. Ik ga me inschrijven voor de Survival Challenge Zeewolde op 23 mei 2015. Ok, ik heb het gezegd. Ik kan niet meer terug ;). Gewoon eens proberen. En als ik het leuk vind, is het volgende doel een run door de haven van Rotterdam. Geen mooiere stad om zoiets te doen natuurlijk.

Analogwalk005

En verder…

Natuurlijk neem ik niet alleen dingen uit 2014 mee naar 2015. Nieuw jaar, nieuwe ervaringen. Zo ga ik aan het vijfde decennium in m’n leven beginnen. Veertig. Ik ben er nog niet helemaal aan gewend. Wat ik wel weet is dat het bereiken van die mijlpaal goed gevierd gaat worden. Celebrate life!

Een andere nieuwe ervaring komt wel heel snel dichtbij: het laten zetten van een tatoeage. Eind januari is het zover. Heb er veel zin in en vind het tegelijk retespannend.

Als alles goed gaat (en daar ga ik vanuit) worden er in de eerste maanden van 2015 een aantal nieuwe mensjes geboren. Enkele vriendinnen gaan voor de 2e of 3e keer bevallen en m’n broer en schoonzus krijgen hun eerste kindje. Mooie vooruitzichten!

Ik heb zin in 2015 en wens je een kleurrijk en fijn jaar vol liefde en vriendschap toe!

Wat neem jij mee naar 2015 en waar kijk je naar uit?

 

2 gedachten over “Persoonlijk: wat neem ik mee uit 2014?

  • januari 1, 2015 om 12:44 pm
    Permalink

    Mooi verslag, Esther! Het leven begint bij veertig zoals je weet, dus met 2015 komt het vast ook goed. Ik wens je een geweldig jaar met veel leuke reisjes! En die wandeling op de Veluwe, met Spook, die gaan we zeker doen!

    Beantwoorden
    • januari 3, 2015 om 1:25 pm
      Permalink

      Gelukkig…nog maar ruim 8 maanden wachten voor m’n leven begint ;). En inderdaad…binnenkort lekker een keer met Spook wandelen!

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *