Spreken in het openbaar…hartstikke eng!

Ik houd niet van spreken. Niet in het openbaar. Niet in een formele situatie. Ik praat te snel, kan geen structuur aanbrengen en vergeet de helft. Tenminste, dat vind ik. Vaak schijnt het wel mee te vallen. Tijd dus voor een training “Spreken in het openbaar”, direct nadat ik tijdens een workshop aan het woord moest zijn. Het had beter andersom kunnen wezen, dacht ik die ochtend.

Met een beetje een knoop in m’n maag vertrok ik naar Amsterdam. En dat was niet omdat ik als Rotterdammer een middag en avond in onze hoofdstad moest doorbrengen.

foto 1 (16)

Praten over leuke dingen

Eerst werd ik bij Waternet verwacht voor het symposium van Webcare Overheid #Waardevol2014: de toegevoegde waarde van online dienstverlening. Daar kon ik genieten van het uizicht en ging ik tijdens een workshop praten over het twitteraccount dat ik voor mijn werk beheer (NVWADierwelzijn). Een onderwerp waar ik erg enthousiast over ben, dus hierover praten zou me makkelijk af moeten gaan. Dat stelde me echter niet gerust. De zaal met zo’n 35 onbekende mensen zorgde hiervoor. Het viel achteraf erg mee. Het was een fijne interactieve sessie, die veel te kort leek, en tijdens de borrel kreeg ik enthousiaste reacties. Dat deel van de dag had ik in ieder geval overleefd. Op naar het volgende deel!

Spreken is Spelen

’s Avonds was het tijd voor de training “Spreken in het openbaar”. Voor deze kennissessie had ik me ingeschreven via Content Collective waar ik dingen doe als eindredacteur voor 42bis en Urbanchicks. De sessie werd door Jimmie van Professioneel Spelen gegeven en het doel was om me met meer zelfvertrouwen een presentatie te laten geven of te spreken voor publiek. Ik was niet alleen, er deden nog 7 andere CoCo’s mee. Klein groepje, piece of cake. Toch? Nou nee, ik vond het doodeng. Het is dan altijd wel fijn te merken dat je niet de enige bent die het eng vindt. En Walter had choco-cakejes gebakken en meegenomen. Chocola maakt alles minder spannend.

foto 3 (10)

Door middel van het spel Rethoric kregen we om de beurt opdrachten. Dit kon zijn iets op rijm te vertellen of een vraag van een medespeler te behandelen. Tijdens dit spel word je behoorlijk voor het blok gezet. Je gooit de dobbelsteen, komt op een vakje en hop je hebt een opdracht waar je maar heel even over na kan denken. De opdrachten variëren van het beantwoorden van een vraag van een medespeler tot iets vertellen met een buitenlands accent tot een lofrede over jezelf voordragen. Voordeel is dat je zo spelenderwijs met onverwachte situaties om leert gaan en gewend raakt met het spreken voor publiek. De eerste ronde vond ik het allemaal nog maar zo-zo, maar toen het tijd was naar huis te gaan, vond ik het jammer dat de sessie over was. Ik kreeg er net lol in en merkte dat ik meer ontspannen werd.

En wat heeft u nu geleerd?

Eén van de dingen die ik op de lagere school na een spreekbeurt al kreeg te horen: je praat te snel! En nog steeds heb ik die neiging. Ik raak dan de structuur kwijt en vergeet de helft. Toen ik hier tijdens de sessie in ongeveer een minuut iets over vertelde, merkte ik al dat ik rustiger sprak. Ik kreeg van Claartje de tip om voor een presentatie het publiek te vertellen dat ik de neiging heb snel te praten en dat als ik te snel ga, ze dit aan kunnen geven. Alleen hierdoor focus je al op de snelheid en zal ik langzamer spreken. Hoop ik.

Een tweede punt waar ik moeite mee heb, is mijn ademhaling. Over in- en uitademen had ik dinsdag tijdens BOOTYcamp! ook al een heel gesprek gehad. Ik heb de neiging oppervlakkig en hoog te gaan ademen tijdens het hardlopen, maar ook als ik zenuwachtig ben tijdens het spreken. De tip was om mijn hand op m’n buik te leggen. Het lijkt mij wat raar staan, maar mijn mede-CoCo’s hebben me er van overtuigd het de volgende keer proberen.

Oh, en die was ik bijna vergeten: speel iemand die goed kan spreken. Deze tip kreeg ik toen ik vertelde dat ik vroeger toneel speelde en ik dat heel erg leuk vond. En niet zo eng als gewoon spreken. Misschien moet ik dit eens proberen ;-).

Toen ik ’s avonds naar huis reed vanuit Amsterdam was ik doodop van de dag, maar ook erg voldaan. Ik heb toch maar weer dingen gedaan die ik eng vind, wat geleerd en voor mij het belangrijkste: leuke mensen ontmoet.

Hoe vind jij spreken voor publiek? Gaat het je makkelijk af of heb je valium nodig? En welke tips kan je mij en anderen nog geven? 

5 gedachten over “Spreken in het openbaar…hartstikke eng!

  • april 26, 2014 om 2:30 pm
    Permalink

    Als je voorbereidingstijd hebt een aantal keren voor de spiegel hardop oefenen. Heel raar gevoel, maar helpt enorm.
    Voordat je begint bewust voelen hoe de grond onder je voeten voelt
    Tijdens het spreken je schouders naar beneden duwen, komt het ademen meestal vanzelf mee.
    Maar hoe je je ook voorbereid, het blijft spannend. En dat moet ook, want als het ‘gewoon’ voor jou wordt, wordt het saai voor je luisteraars…..

    Beantwoorden
  • april 26, 2014 om 5:20 pm
    Permalink

    Ik kan het denk ik wel, maar vind t ook doodeng.
    Bij mij helpt altijd om mijn verhaal te bedenken en vervolgens een spiekbrief te maken van alleen steekwoorden, zodat je de juiste volgorde te pakken hebt, maar wel alles gewoon in je eigen woorden moet vertellen. Als je alles uitschrijft en uit je hoofd leert, wordt het heel doods.
    En liever voor je gevoel te rustig vertellen. Je gaat van de zenuwen ook vaak ratelen.
    Succes!

    Beantwoorden
    • april 27, 2014 om 10:14 am
      Permalink

      En dan ook naar die steekwoorden kijken, daar neem ik al de tijd niet voor ;). Thanks!

      Beantwoorden
  • april 27, 2014 om 1:43 am
    Permalink

    Het was zeker leerzaam, maar beter nog: met leuke mensen. En met chocolade. Veel chocolade.
    Goed om te zien dat ik niet de enige ben die loopt te klooien met die spanning voor het spreken, veel goede tips gehoord.

    Oh…. en voor degene die wil weten hoe die ChocoCakejes gemaakt worden: http://urbanchicks.nl/2013/12/help-ik-ga-leren-bakken/

    Beantwoorden
    • april 27, 2014 om 10:15 am
      Permalink

      Bedankt voor de link, Walter! Ik was blij vanmorgen op de weegschaal, dus ik klik maar even niet ;).

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *