Alleen staat niet gelijk aan zielig

“Alleen naar de film?” Denk de verbaasde uithaal aan het einde van de vraag erbij. Een vraag die ik vaak te horen krijg. Ja, ik ga alleen naar de film. Niets vreemds aan in mijn ogen.

En ik reis ook alleen. Ga weleens alleen wandelen. Of lunchen. En pas stond ik het laatste deel van een concert nog alleen te dansen, omdat mijn vriendinnen de laatste trein naar Utrecht moesten halen.

Waarom alleen?

Waarom zou je alleen dingen gaan doen als je vrienden en een sociaal leven hebt? Ten eerste omdat ik het soms heerlijk vind om alleen te zijn. Lekker op de fiets naar Cinerama of LantarenVenster, film kijken en weer naar huis. Geen nabespreking, geen verplicht biertje achteraf. Niet dat ik daar iets op tegen heb, maar ik heb niet altijd zin om sociaal te doen. Thuis kan ik natuurlijk ook film kijken, maar dan word ik toch afgeleid door bijvoorbeeld m’n telefoon, computer en katten. Ten tweede heb ik geen zin om mijn plannen altijd van anderen af te laten hangen. Ik wilde gisteren naar Guardians of the Galaxy en besloot een kaartje voor de voorstelling van 21.35 te kopen. Was ik gaan rond-appen of iemand zin had om mee te gaan, dan had het gekund dat ik niet gisteren, maar pas dinsdag was gegaan, een voorstelling eerder of later had gezien of zelfs naar een heel andere film was gegaan. Het is lekker om te kunnen doen wat ik wil, wanneer ik wil.

DSCF7023

Niet zielig

Ik merk dat veel mensen het toch een beetje zielig vinden als iemand dingen in z’n eentje onderneemt. Ik liep pas op een zaterdagavond met een vriend langs een terras en daar zat een man alleen. Temidden tussen allemaal mensen die samen waren. Hij staarde wat voor zich uit en dronk een biertje. Vriend vond dat hij daar maar zielig zat in z’n eentje. Ik ervaarde dat totaal niet zo. Natuurlijk kan het best zijn deze man eenzaam is. Dat hij geen vrienden heeft. Dat hij noodgedwongen alleen op een terras zit. Maar het kan ook zijn dat hij op iemand wacht, alleen op vakantie is of dat hij zin in een biertje op een terras had en zijn vrienden niet mee wilden of konden. Zo zijn er nog wel meer redenen te bedenken waarom deze man alleen op een terras zat zonder dat we medelijden met hem hoeven te hebben.

Gewoon doen

Ik lees regelmatig tweets of blogs van mensen, meestal vrouwen, die zeggen dat ze het nóóit zouden durven: alleen gaan lunchen, alleen naar de film, alleen op vakantie. Al zouden ze het wel graag eens willen proberen. Blijkbaar is die drempel voor velen toch te groot. Kijk, dat je niet direct drie weken alleen op vakantie gaat als je dat niet gewend bent, kan ik me voorstellen. Maar op je vrije dag neerstrijken bij dat leuke lunchtentje waar je al tijden eens heen wilde, is een goede start om te oefenen. Een broodje eten kost niet zoveel tijd en bevalt het niet dan ben je zo weer weg. Neem een boek, je telefoon of je laptop mee. Kijk lekker om je heen. En heb vooral geen medelijden met jezelf.

Op vakantie

Toen ik 20 was, kreeg ik het idee om een jaar naar Australië te gaan om te reizen en te werken. Ik was nog nooit verder dan Rome geweest tijdens een reisje met school. Met mijn ouders, broers en zus ging ik meestal naar Drenthe of Zeeland op vakantie. Eén keer zijn we naar Noord-Frankrijk geweest. Reizen was dus niet iets waar ik mee opgegroeid was. En alleen reizen al helemaal niet. Toch stapte ik op mijn 21e verjaardag in het vliegtuig naar Australië. Met een reisorganisatie die gespecialiseerd was in reizen Downunder voor jongeren en je aan de andere kant van de wereld een beetje op weg hielp. De eerste paar dagen was ik dus niet echt alleen, maar wel met allemaal onbekenden. In het vliegtuig heb ik me zeker 100 keer afgevraagd waarom ik niet gewoon thuis was gebleven. Waarom had ik dit idee in m’n kop gekregen en waarom moest ik het uitvoeren? Ook in Australië zelf heb ik me dit nog regelmatig afgevraagd, maar de twijfels vallen in het niet bij de positieve ervaringen die ik daar heb opgedaan. Ik heb er zelfs een vriendin ontmoet met wie ik nu nog bevriend ben, al bijna 18 jaar. Ik bespaar je het rekenen, ik nader de 40.

IMG_1631

Tips

Wil je wel graag dingen alleen doen, maar weet je niet goed hoe, dan zijn hier wat tips:

  • begin klein: een kopje koffie of thee, lunch, niet direct een reis van een paar weken
  • vind jezelf niet zielig, dit straal je uit en de omgeving gaat je dan ook zielig vinden. Het is een interactie
  • neem iets mee om te doen: je laptop of een boek. Voel je je niet helemaal op je gemak, kan je altijd op gaan in een goed verhaal
  • sta open voor de mensen om je heen. Als je samen ergens bent, ga je vaak op in elkaar, als je alleen bent, maak je makkelijker contact met vreemden
  • ga je alleen op vakantie en wil je ter plekke mensen ontmoeten, vraag eens aan vrienden, familie of collega’s of ze mensen kennen op jouw plaats van bestemming. Of maak een profiel aan bij Couchsurfing of Airbnb zodat je bij locals kan verblijven.

Maar het meest belangrijk: doe wat jij wilt, wat voor jou goed voelt en geniet!

 

 

4 gedachten over “Alleen staat niet gelijk aan zielig

  • augustus 16, 2014 om 11:44 am
    Permalink

    Alleen dingen doen kan ook heel leuk zijn. Al moest ik wel weer even wennen toen ik pasgeleden alleen uit (avond)eten ging in Brussel omdat Patrick aan het werk was. Herken veel van je beschrijving van je reis, heb hetzelfde ervaren in 10 weken Mexico. Het enige dat me nooit gelukt is, wel geprobeerd, is in mn eentje naar een kroeg ‘s avonds en dat dan ook leuk vinden. Maar ach, vaststellen wat je echt niet leuk vindt is ook een goede ervaring. 😉

    Beantwoorden
    • augustus 16, 2014 om 11:54 am
      Permalink

      Oh ja, alleen naar de kroeg en dat leuk vinden, is ook niets voor mij. Ik was pas ergens in een bar waar een optreden van een band was, dan vind ik het wel toe doen, omdat ik dan kan dansen of naar de band kan kijken.

      Beantwoorden
  • Pingback:Recept: vegetarische sushi | sterestherster

  • Pingback:Persoonlijk: wat neem ik mee uit 2014? | sterestherster

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *