April 2014: bloemen, bowlen en biertjes

Het is alweer 30 april. Geen Koninginnedag meer. Het feesten hebben we op Koningsdag al gehad. Tijd voor de hoogtepunten – en dieptepunten – uit april. Van films tot eten tot lichamelijke ongemakken (op de een of andere manier is dat een erg rare uitdrukking, ik ga hem niet meer gebruiken) en wandeltochtjes. Wat bracht april 2014 me?

Doordat ik een Cineville-pas heb en ik – als echte Nederlander – die 19 euro er wel uit wil halen, ga ik gemiddeld 1 à 2 keer per week naar de bioscoop. In april zag ik vijf films waarvan één aanrader: La Jaula de Oro en twee afraders: The Invisible Woman en Love Eternal. Over de laatste film schreef ik niets. En ik doe dat liever ook niet. Ik had, door het onderwerp (depressie en necrofilie) een naar gevoel toen ik Lantaren Venster uit liep. Daarnaast was de film ook nog eens saai. Niet doen dus!

keukenhof1

Uitgaan en eten

Ontspannen deed ik genoeg in april. Niet alleen ging ik 5 keer naar de film, ik begon de maand in de Keukenhof en genoot van het gezelschap van vrienden en hun kinderen en van de kleurrijke bloemen. Wie wordt daar nou niet vrolijk van? Na een dag rondsjouwen in het gezelschap van twee kinderen was ik wel toe aan een dagje sauna. Dat deed ik het weekend erna. Geluksmomentje: ik had nog een bon voor een gratis entree van Thermen Lucaya. Moet ik vaker doen: ‘s avonds naar de sauna.

Eten en drinken deed ik afgelopen maand onder andere met een collega bij Dokkaffee. Met een echt Rotterdams uitzicht over de haven. Op werkdagen is het daar behoorlijk druk tijdens lunchtijd. Je moet dus wel even wat tijd uittrekken voor je lunch, maar het is de moeite waard! In het laatste weekend van april ontdekte ik nóg een leuk tentje: Het Tuinhuis in Schipluiden. Jammer dat dat niet bij mij om de hoek zit, ik zou er regelmatig met kop thee en een goed boek in de zon te vinden zijn.

mijn zetel

Van thee is het een kleine sprong naar bier. Een collega nam me na het werk mee op sleeptouw naar het Bierparadijs in België net over de grens bij Hazeldonk. Ik voelde me als een kind in een snoepwinkel en vertrok met een doosje vol flesjes bier. Allemaal verschillende om te proberen.

Vond je het suf dat ik naar de Keukenhof ging? Dan wordt het nu nog suffer: ik ben ook twee keer wezen bowlen. Eén keer met collega’s waarna we nog even een hapje in de buurt deden. Bij tapasbar Hacienda in Zwijndrecht. Nog een “niet doen!” De patatas con alioli waren aardappelschijfjes uit de diepvries. Je kent ze wel, van die perfect gesneden dingen die nergens naar smaken. Ook de spinazie kwam uit de diepvries. En ik had bijna ruzie met de bediening om kraanwater. Het was wel gezellig om met mijn collega’s bij te kletsen. En dat is net zo belangrijk. Het lange paasweekend was een goede reden voor wat gefeest. Zo ging ik naar La Pegatina in de Melkweg en danste ik de nacht weg tijdens 30 Something in Tivoli. Eén van de laatste keren aan de Oudegracht.

Het gefeest ging gepaard met wat bier en veel eten. Dat moest natuurlijk even gecompenseerd worden in het kader van #Esvaltaf. Een stuk wandelen dus maar. Samen met Natasja legde ik bijna 15 kilometer af in de omgeving van Baarle-Nassau. Dat voelde ik wel in de benen. Aan het einde van de wandeling werden we beloond met een mooi kapel dat verscholen lag in de luwte van wat bomen.

IMG_1187

 Minder leuke dingen

Natuurlijk was het niet allemaal gezelligheid de afgelopen maand. Zo maakte ik een dikke smak met mijn fiets (dood aan tramrails!) waardoor ik een les BOOTYcamp! moest missen in verband met behoorlijke pijn in mijn schouders en heup. Nu, een paar weken later, beweeg ik gelukkig weer soepel. Alleen m’n pink is nog erg pijnlijk. Daar zit een soort van knik in en ik kan hem niet helemaal buigen. Gaat wel weer over.   Vorige week kreeg ik verdrietig nieuws te horen: Joera, de hond van m’n vader, was er opeens slecht aan toe. Koorts, duidelijk veel pijn en braken. Er werd een röntgenfoto gemaakt waarop te zien was dat er een groot proces in haar borstholte zat. Een abces of een tumor. Het maakte voor de prognose niets uit. Er is besloten haar in te laten slapen. Verdrietig dat er altijd een moment komt dat je afscheid moet nemen van een huisdier. Aan de andere kant geven ze zoveel vreugde. Zoals Pritt nu, die mijn armen afknelt doordat hij zich tussen mij en de laptop heeft gewrot ;-).

Ik eindig april in ieder geval wel vrolijk. Vanavond is het tijd voor mijn tweede les Zumba. Dat voelt meer als een avondje stappen in Lima dan sporten. Ik heb er zin in! Maar nu eerst aan de administratie op de laatste werkdag van april.

Hoe was jouw april?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *